Understeboppe rabarbertaart

Der binne wat minsken dy 't rabarber op de tún hawwe en net goed witte wat se der allegear mei kinne/sille. Ik ha hjir al ris in neigesetsje mei rabarber op dit blog setten. En no dan in resept foar in ûndersteboppe rabarbertaart. Dan kinne jim allegear mar los yn de keuken. En binne der minsken yn de buert fan Wommels dy 't tefolle fan dat guod hawwe, dan witte jim no wa 't it wol hawwe wol :-)

Dit resept ha ik foarich jier út it tiidskrift Landleven helle. 

Foar de krommellaach
60 gram kâlde bûter
60 gram wytmoal
40 gram sûker
snufke sâlt

Foar de rabarberlaach
250 gram rabarber
50 gram sûker 

Foar de cake
150 gram wytmoal
1,5 tl bakpoeier
snufke sâlt
100 gram bûter op keamertemperatuer
100 gram sûker
heale tl sinesappelrasp
1 yl farsk parst sinesappelsop
2 aaien
125 gram soere rjemme

Waarmje de ûne op 175 graden foar. Meitsje de krommellaach troch it mei de fingers goed troch mekoar te mingen oant it krommels binne. Set it dan eefkes yn de kelder of kuolkast.

Fetsje de taartboaiem yn mei bûter. Ming de wosken en yn grutte stikken snijde rabarber mei de sûker en ferdiel dit op de boaiem fan de taartfoarm.

Seef boppe in kom de wytmoal, de bakpoeier en it sâlt. Doch yn in oare kom de bûter en de sûker en miks it oant it sacht is. Doch dan de rasp en it sinesappelsop derby en goed troch mekoar. Dan ien foar ien de aaien oant se goed opnommen binne. Dernei yn trije kear it wytmoalmingsel derby en dan de soere rjemme. Jit dit cakebeslach oer de rabarber en stryk it glêd. Helje dan de krommels wer foar it ljocht en griem dat der wat oerhinne. Bak de taart dan sa 'n sechstich minuten yn de ûne. Lit 'm in heal oere ôfkuolje en draai him dan om op in grutte skaal en lit fierder ôfkuolje. Ik soe sizze, genietsje derfan by in kopke tee yn de tún en yn it sintsje dan is it hielendal in feest.

Ik doch in stik bakpapier ûnder yn de bakfoarm want rabarber docht nochal in oanslach op de foarm. Ik brûk ek hieltyd deselde foarm foar rabarbertaart en as de rabarber op is dan goai ik de foarm yn it jiskefet.

De appel falt net fier fan de beam.

Ik ha ris in prachtich ôfskreaun boek kocht by de bibleteek. De titel is 'De smaak van het landleven' en der steane hiele lekkere resepten yn. Fan bôle, taart, koekjes en cake, mar ek fan chutney's, sauzen, sjem ensfh. Dizze cake fan appels dy't neist de beam falle, is foar elkenien dy 't in beam yn de tún hat en de appels fan de grûn net fuortgoaie wol.

Hy is maklik om te meitsjen en hy smakket it alderlekkerst as de cake noch wat waarm is. Wat hasto nedich: yn elts gefal in cakeblik/springfoarm fan 20 sentimeter en 

250 gram selsriizjend bakmoal
snufke sâlt
175 gram margarine
100 gram fine sûker
100 gram rezinen
350 gram skylde appels (en yn stikjes)
2 aaien
poeiersûker

Cakeblik ynfetsje, dan de moal en it sâlt yn in kom silje. Snij de margarine yn lytse stikjes en skodzje it troch mekoar. Doch dan de rezinen, sûker en appels derby en skodzje it wer goed troch mekoar. Dan mei in houten leppel de aaien der troch riere. Mar it mei perfoast net kloppe, it bliuwe allegear stikjes. Ferwaarmje de ûn op 180 graden en set de cake der sa 'n 50 menuten yn. Eefkes besykje as dyn satéprikker der skjin út komt, oars noch in bytsje langer. Bytsje ôfkuolje litte en dan de poeiersûker der oer struie.

Ik doch sels altiten bakpapier yn it rûne blik en lit dat oer de râne hingje. As de cake dan in bytsje ôfkuolle is dan doch ik de foarm derom wei en in lintsje om it bakpapier en dan is it in moai en lekker kado om fuort te jaan. Moarns daliks meitsje en dan nei ien om kofje. Ik wit seker dast gauris wer komme meist :-)

De foto's: boppe, sûnder lintsje mar mei poeiersûker en ûnder as kadootsje.