De handige hurdfytser

De (kamping)fakânsje foar dizze simmer sit der wer op en it wie de wiken dat wy fuort wiene goed waarm. We hawwe dan ek in protte yn it skaad sitten en lêzen. Op in dei seach myn hurdfytser in man mei in stikken fytstsjil. De man stie by ús op de kamping en wie wakker wiis mei myn hulpfeardige Fryske hurdfytser (dy 't ek fytsemakker is). Hy helle in nije binnenbân en myn hurdfytser soarge derfoar dat alle fersnellingen der wer goed opkamen of soksewat. Ik ha der net sa 'n ferstân fan, dat sjogge jim hjir wol. De man wie sa bliid dat hy wer fytse koe dat hy by ús tinte delkaam mei trije bakken fruit. Heerlik, heerlik, heerlik! mar mei it hite waar moast it fansels wol gau op, dus ik oan it tinken wat we der allegear mei koene. Fansels skeat as earste my de Libelle simmertaart yn it sin, dêr kin hiel wat fruit op. Mar hoe moast de boaiem bakke ast net in ûne yn de tinte hast?

De hurdfytser (dy 't ek útfiner) is tocht mei en hie de oplossing: De safari chef brûke as ûne. Dit is ús nije kampingapparaat wêrst op wokke, bbq-e, grille en wat al net mear kinst. It blêddaai moast op de bakplaat sei er en de wokpanne der boppe op as deksel. En it wie in merakel mar sa'n oardel oere letter leine der 5 lytse boaiems klear om ôf te meitsjen mei mascarpone-smarsel en fruit. Dat de Plus yn Eijsden krekt gjin mascarpone te keap hie moast ek noch oplost wurde. Lokkich hiene se yn de kampingwinkel noch in beker biogarde/yoghurt en dat smakke ek bêst genôch. En it stie ek noch moai op ús 40 jier âlde oranje retro itenspannen. Hasto ek sa'n safari chef en wolst it ek ris besykje dan stiet it resept foar de taart hjir.

Huishoudkunde en Appelpudding

It is alwer hiel wat jierren lyn dat ik yn Snits nei de Intas (interim algemene schakelopleiding) gong. En yn de twa jier dat ik dêr nei skoalle gie hiene we it fak 'huishoudkunde'. By de boekelist dy 't we krigen hiene stie ek in itensiedersboek en dat mienden mem en ik by de Hema te finen! Doe 't wy dermei thús kamen wie it fansels net it goede boek mar de titel wie wol ûngefear itselde. Stap-voor-stap koken is de namme fan dit boek en ik ha der miskien wol 20 jier neat mei dien. Mar doe 't ik út de hûs gong ha ik it wol meinommen en ik sjoch der de lêste jierren gauris yn want it stiet fol mei hiele lekkere âlderwetske Ingelske resepten. Sa ek it resept wat ik jim dizze kear jaan wol. It is it resept foar in neigesetsje; appelpudding.

Foar it basisbeslach hast 100 gram wytmoal, in mespuntsje sâlt, ien aai en trije dl molke nedich. En dit makkest earst want it beslach moat in heal oere stean foar it bakken!

Doch it wytmoal en it sâlt yn in kom, meitsje in kûltsje yn 'e midden en brek it aai dêr yn. Jit stadich de helte fan de molke by it aai en wurkje der mei in houten leppel it wytmoal fan de sydkant troch. Klopje dan mei de mikser de rest fan de molke der troch oant it in moai glêd beslach is en lit it 30 menuten stean!

Skyl dan 500 gram oan smotsappels, doch it klokhûs der út en snij de appels yn dikke plakken. Fetsje in ûndjippe fjoerfêste skaal yn mei ryklik bûter en waarmje dizze foar yn de ûne op 220 graden. Lis dan de appelplakken deryn en strui der goed wat brúne sûker oer en set de skaal dan 10 menuten yn de ûne. Kluts it beslach noch eefkes goed troch en jit it dan oer de appelplakken. Set de skaal werom yn de ûne en bak de pudding in dik heal oere (of mear) oant er moai rize en brún is. Strui der noch in bytsje gewoane sûker oer en set it daliks op tafel.

Om 't de pudding by ús langer nedich hie as in heal oere (baktiid) hiene de bern al wat oars hân en hawwe wy der tegearre oer te set west. En dat wie gjin straf dat sil ik jim wol fertelle.